Zobacz również

Architektura

Dachy weneckie zdobiły charakterystyczne kominy zwane fumaioli, które miały najrozmaitsze kształty: odwróconego stożka lub dzwon u na nóżce, łuku gotyckiego, kostki, wazy, trójzęba itd. Niektóre z nich, jak to widać na obrazach Carpaccia i Belliniego, były ozdobione kolorowymi ornamentami. Wiele form zachowało się do dzisiaj na domach dziedzińca Corte Grandę na wyspie Giudecca. Warto wspomnieć również o altanach tj. drewnianych tarasach z małym ogródkiem, budowanych na dachach domów. W okresie letnim spędzano w nich wieczory w gronie rodzinnym przy pieśniach i muzyce, w kolorowym świetle lampionów. W ciągu dnia wenecjanki siadywały na tarasach w kapeluszach słomkowych z wielkimi rondami i otworami w górze, przez które wystawiały swoje długie włosy na rozjaśniające działanie słońca, gwoli uzyskania modnego wówczas koloru blond, który Tycjan uwiecznił w swoich obrazach. Nieodłącznym składnikiem pejzażu weneckiego były i są gondole, najstarszy środek lokomocji na wodach laguny. Historia gondoli sięga VII w. była ona znana i używana za czasów pierwszego doży Anafesta Paoluc-cia. Ma oryginalną formę i budowę, robi wrażenie delikatnej, wywrotnej łupinki, podczas gdy naprawdę jest niesłychanie stabilna i mocna, a jednocześnie wytworna w linii. Kiedyś gondole były różnokolorowe, obite kosztowną materią często drapowaną i wyłożone poduszkami. Od 1562 t. z rozkazu Senatu Weneckiego zaczęto je malować na czarno.

Album Architektura zawiera 13 zdjęć