Kościół San Giorgio Maggiore

Na małej wysepce stoi kościół San Giorgio Maggiore, z jego dzwonnicy roztacza się najpiękniejszy widok na miasto i lagunę. Ten XVI-wieczny kościół jest rzadkim przykładem budowli sakralnej autorstwa Andrei Palladia, którego klasyczne projekty dominują w architekturze arystokratycznych siedzib w Europie i Ameryce Północnej. Tu także rzuca się w oczy typowa dla Palladia elegancja wnętrza i fasady z koryncką kolumnadą. W prezbiterium kościoła znajdują się dwa cudowne obrazy Tintoretta Zbieranie manny i jakby nie z tego świata Ostatnia Wieczerza, na której Jezus rozdaje komunię, a służba w tym czasie sprząta ze stołu.

Kościół San Giorgio Maggiore został zbudowany w latach 1597 - 1610r. przez znanego wóczesnego bud. Simeone Sorellę według projektu Andrea Palladio.
Prace projektowe trwały od 1560 do śmierci architekta a w 1580 roku, projekt fasady był ukończony już w 1566. Trzynawowe wnętrze wieńczy kopuła umieszczona na skrzyżowaniu nawy głównej i zakończonego absydami transeptu. Nawy przykryto sklepieniem kolebkowym. Nawę główną kończy wydłużone prezbiterium z oddzielonym kolumnami chórem. Widoczną z Piazzetta di San Marco białą fasadę budowli zdobią kompozytowe pókolumny umieszczone na wysokich bazach bramujące główne wejście. Pomiędzy nimi, w niszach, umieszczono posągi św. Jerzego i św. Stefana oraz dożów Wenecji.