Dzwonnica św. Marka w Wenecji

Stoi wolno, nieco wysunięta do przodu względem Bazyliki świętego Marka. Jest to potężna budowla wykonana z cegły, o podstawie kwadratowej, prosta i wytworna w linii, o wysokości 98 m. U dołu romańska, wyżej renesansowa. Loggia górna, mieszcząca dzwony, jest zrobiona z białego kamienia istriańskiego. Nad loggią wznosi się sześcian z cegieł ozdobiony lwem św. Marka i symbolem sprawiedliwości. Szczyt w formie piramidy jest wyłożony płytkami miedzianymi i zwieńczony pozłacaną figurą anioła. Wenecjanie są niesłychanie przywiązani do swojej wieży. Nazywają ją czule el paron de casa, co w dialekcie weneckim oznacza "pan domu".

Budowa wieży, rozpoczęta za panowania doży P. Tribuna w IX w., została dokończona przez doże V. Michiela II w XII w. Wskutek zniszczeń spowodowanych pożarami, trzęsieniem ziemi i uderzeniem pioruna, Campanile di S. Marco przeszła wiele restauracji, zachowując jednakże tę sama formę. Wielka rysa wzdłuż całej wysokości, która pozostała po uderzeniu pioruna w 1745 r., spowodowała 14 lipca 1902 r. runięcie wieży. Zasypała ona Loggettę
1 bok Biblioteki, szczęśliwie omijając Bazylikę. Wieżę odbudowano po 10 latach wg dawnego wzoru i odpowiednio wzmocniono wg proj. architektów Beltramiego i G, Moretti. Ze zniszczeń uratował się tylko jeden dzwon trotliera, pozostałe ufundował papież Pius X, były patriarcha Wenecji.

W czasach Republiki dzwonnica pełniła funkcję latarni morskiej. W nocy na jej szczycie rozniecano ogień. W dzień punktem orientacyjnym dla statków była złota figura anioła, jasno błyszcząca w słońcu. Z okien loggii strażnicy obserwowali sytuacje na morzu, aby w porę ostrzec o zbliżaniu się statków nieprzyjacielskich. Również dziś ze względu na swą wysokość, dzwonnica służy statkom za punkt odniesienia przy nawigacji w Zatoce Weneckiej. Dzwony umieszczone na wieży nie tylko wzywały lud do modlitwy i ogłaszały ważne wydarzenia, ale regulowały codzienny rytm życia miejskiego. Każdy z pięciu dzwonów miał określone brzmienie i nazwę. Potężny Marangona dawał znak rozpoczęcia i zakończenia pracy stolarzy (marangoni), Nona ogłaszał południe, Pregadi wzywał senatorów na posiedzenia, dźwięk dzwonu Renghiera oznaczał rozpoczęcie egzekucji, Trottiera czas zbliżającego się posiedzenia Wielkiej Rady. Na jego dźwięk szlachta puszczała w kłus (trotto) muły, żeby zdążyć do pałacu.
W 1609 r. w loggii dzwonnicy sławny astronom i fizyk włoski Galileusz zademonstrował doży i Signorii Weneckiej wynalezioną przez siebie lunetę.
Wjazd na wieżę windą lub pieszo schodami. Ze szczytu roztacza się wspaniała panorama Wenecji i laguny, szczególnie piękna o zachodzie słońca. Za wyspą Lido rozciąga się otwarte morze. Przy dobrej widoczności od strony północnej widać szczyty Alp Weneckich (Prealpi). Zaleca się rozłożyć przed sobą mapę miasta i laguny, żeby zidentyfikować obiekty.

Komentarze i opinie

tomek: Wieża robi wrażenie, jest naprawdę duża i co dziwne stoi prosto w przeciwieństwie do inych tego typu budowli któwe zazwyczaj widać jak swoją przywo
dodano 2008-09-01 20:49:27

przez 89.229.75.207 host: host-89-229-75-207.szczecin.mm.pl
anetka: To fakt - bardzo cieżko sfotografować siebie na tle całej wieży :-)
dodano 2008-10-08 11:55:23

przez 62.69.211.230 host: ip-83-54-184-145.neostrada.pl
ania: czy wstęp na dzwonice jest płatny?
dodano 2008-10-08 13:53:55

przez 62.69.211.230 host: ip-62-69-211-230.globalconnect.pl
turysta: @ania - oczywiście że jest płątny, ale to raczej symboliczne 2-3 euro... WIekszy problem natomiast stanowią ogromne kolejki turystów.
dodano 2008-10-08 13:57:35

przez 62.69.211.230 host: ip-81-32-024-124.unizetx.pl