Plac św. Marka

Plac Św.Marka jest uważany za jeden z najpiękniejszych placów świata, dzięki niezwykłej kompozycji i architekturze łączącej w sobie elementy fantazji i rzeczywistości. Zachwycony harmonią marmurowych pałaców Napoleon nazwał go "najpiękniejszym salonem świata".
Plac ma kształt wydłużonego trapezu (długość - 176m, szerokość od strony Bazyliki - 82m, od strony przeciwległej - 57m), który z trzech stron otaczają wspaniałe pałace z wytwornymi portykami i loggiami: Procuratie Vecchie, Nuove i Ala Napoleonica. Od wschodu perspektywę zamyka architektura Bazyliki Św. Marka z bizantyńskimi kopułami i lśniącymi złotem mozaikami fasady. Dodatkowy element dekoracyjny stanowi renesansowa Wieża Zegarowa z godłem Wenecji, skrzydlatym lwem Św. Marka na błękitnym polu, jak również wysoka, wolno stojąca dzwonnica i przyległa do niej marmurowa, elegancka loggetta.

Mimo wyraźnej różnicy stylów poszczególnych budowli, całość zaskakuje doskonałą harmonią i sprawia niezwykle sugestywne wrażenie nie tylko w świetle dnia ale i wieczorem, kiedy światło księżyca jeszcze bardziej potęguje odczucia.

W cieniu arkad marmurowych pałaców kryją się liczne sklepy z artystycznymi wyrobami rzemiosła weneckiego (głównie biżuteria, koronki i wyroby ze szkła) oraz słynne, zapisane w historii miasta kawiarnie, m.in. Cafe Florian i Cafe Quadri, których bywalcami byli znani artyści, pisarze i inne wybitne osobistości.

W sezonie letnim stoliki kawiarń wychodzą prawie na środek placu, oświetlonego wieczorem latarenkami, a na podium występują śpiewacy i orkiestry z bogatym programem muzycznym. Nastrój podnoszą serenady dochodzące z gondoli, przepływających pobliskimi kanałami. Plac ma doskonałą akustykę, prawie jak sala operowa, toteż często służy jako miejsce publicznych koncertów.
W czasie dnia atrakcją dla turystów są tysiące oswojonych gołębi karmionych z ręki, otoczonych tradycyjną opieką miasta. Zgodnie z legendą przywieziono je do Wenecji z Cypru jako dar dla żony doży. W czasach Republiki były utrzymywane przez państwo, później z datków prywatnych, obecnie przez Jarząd Miejski, na którego polecenie codziennie rano rozsypuje się obfite racje ziaren kukurydzy.

Plac powstał na obszarze dawnego sadu przy klasztorze Św. Zachariasza. Nazwę Św.Marka przyjął w 832 r. po zbudowaniu pierwszej bazyliki. Kształt obecny uzyskał w drugiej poł. XII w., kiedy na rozkaz doży Sebastiana Ziani zburzono stary kościół S.Geminiano, zasypano biegnący przez środek kanał i otoczono plac budynkami wspartymi na arkadach. Sto lat później, w 1264 r. został wyłożony posadzką z cegieł w ozdobne wzory. Już w XIV w. wzbudzał podziw przyjezdnych, a goszczący w Wenecji w 1363 r. Petrarka widząc go wykrzyknął zachwycony: "Nie wiem, czy istnieje na ziemi coś równie pięknego!". Wygląd placu z końca XV w. został przedstawiony na płótnie Gentile Belliniego Procesja na placu Św. Marka (Galerie Akademii). Na początku XVI w. wzniesiono pałac Prokuracje Stare, a pod koniec - Nowe.

W 1723 r. plac otrzymał wzorzystą posadzkę z liparytu i białego kamienia istriańskiego. W XIX w. na polecenie Napoleona zbudowano skrzydło, łączące od zachodu Prokuracje Stare i Nowe, tzw. Skrzydło Napoleona. Pod koniec ubiegłego wieku usunięto sklepiki otaczające dzwonnicę. Plac Św. Marka przez cały okres swych dziejów stanowił centrum życia weneckiego, był miejscem ważnych wydarzeń politycznych i religijnych Republiki, areną uroczystości państwowych, kościelnych i ludowych. Tu zbierał się wzburzony lud, protestując przeciw despotycznym rządom, tu odbywał się karnawał wenecki, turnieje i festyny ludowe.