Laguna

Usytuowana jest w północno-wschodniej części Włoch, między lądem stałym a Adriatykiem i rozciąga się od ujścia rzeki Sile na północy do ujścia rzeki Brenta na południu. Długość 52 km, szerokość 8-14 km, powierzchnia ok. 548 km2, z czego połowę stanowi laguna viva (żywa), otwarta na działanie przypływów i odpływów morza, powodujących normalną cyrkulację wody, a pozostałą część laguna morta (martwa), bliżej brzegu, złożona z małych wysepek, łach i mielizn, do których nie docierają przypływy morskie.

Ta część laguny od dawnych czasów stanowi teren połowów i hodowli ryb. Lagunę Wenecką uformowały przez tysiąclecia wielkie rzeki alpejskie: Piave, Sile, Brenta i Adyga, niosące z gór duże masy mułu i piasku, osadzając je na dnie morskim. Od strony otwartego morza powstały podłużne mierzeje: Lido i Pellestrina, przekształcone w prawdziwe tamy, wskutek nieustannego uderzania fal morskich. Stanowią one naturalną ochronę Wenecji przed sztormami i gwałtownymi przypływami morza. Między tymi barierami otwierają się trzy wejścia: Porto di Lido, Porto di Malamocco i Porto di Chioggia, które stanowią drogi komunikacyjne między morzem, laguną i lądem.

Laguny wokół Wenecji
Laguny wokół Wenecji
Osłaniana przez laguny Wenecja nie potrzebowała murów obronnych ani masywnych, podobnych do fortec budowli. Jej pałace były lekkiej konstrukcji, bogato zdobione. Fasady pałaców zwróconych frontem

Laguna jest środowiskiem bardzo różnorodnym, składa się z tysięcy wysp, wysepek, bagien, grzęzawisk, jak również mielizn i łach piaskowych, które wyłaniają się z wody w czasie odpływu. Żegluga odbywa się wzdłuż kanałów wytyczonych przez naturę i pogłębionych przez człowieka (o głębokości ok. 10 m), których brzegi oznaczone są wielkimi palami jodłowymi lub cementowymi, wystającymi z wody. Pale są często ozdobione małymi kapliczkami lub latarenkami. Kiedyś, gdy największe rzeki Veneto miały ujście do laguny, istniała groźba wypełnienia kanałów żeglownych mułem i przekształcenia całej laguny w wielkie grzęzawisko. Uniknięto tego poprzez budowę kanałów, kierujących bieg wody bardziej na południe lub na północ (np. kanał Brenty).

Już od XII w. przywiązywano wielką wagę do właściwego stanu wód laguny i konserwacji jej kanałów, czym zajmował się specjalnie do tego wyznaczony urzędnik miejski, funkcję tę wykonywała Rada Dziesięciu, a niekiedy Senat. W XVI w. powołano odrębny urząd zwany Magistratem Wodnym, który działał sprawnie aż do upadku Republiki. Później restytuowano tę instytucję na nowych zasadach. Również dzisiaj sprawy wód laguny podlegają Urzędowi Wodnemu (Magistrato alle Acque), który czuwa nad przejezdnością kanałów żeglownych, wytycza nowe drogi wodne oraz dba o konserwację kanałów miejskich.

Forum wypowiedzi:

  • joanna joanna

    Moje marzenie to spędzenie wakacji na jachcie w Chorwacji z wycieczką 1-2 dniową właśnie na lagunę Wenecji. Piękna sprawa ta laguna i Wenecja widziana od strony morza Adriatyckiego

© 2010-2014
sql: 3 time: 0.054220914840698 sec