Język i wymowa

W Wenecji obowiązującym językiem jest język włoski. Występuje w nim akcent toniczny i pisany. Najczęściej wyrazy akcentuje się na przedostatniej sylabie, np. amore. Czasami na ostatnią sylabę, np. città, często też na trzecią od końca, np. tavola. Rzadko akcentuje się na czwartej sylabie od końca, np. abitano.

Do zapisu języka włoskiego używa się alfabetu łacińskiego, przy czym litery j, k, w, x oraz y nie występują w słowach włoskich. Używa się też dwóch rodzajów akcentów nad samogłoskami.

Charakterystyczne gongole
Charakterystyczne gongole
Kształt i konstrukcja gondoli wywodzi się z przybrzeżnych i rzecznych południowosłowiańskich łodzi rybackich jej cechą charakterystyczną jest asymetryczny kadłub z bardzo dużymi nawisami asymetria kadłuba

Najczęściej używane liczebniki:
uno - jeden
due - dwa
tre - trzy
quattro - cztery
cinaue (czinkue) - pięć
set - sześć
sette - siedem
otto - osiem
nove - dziewięć
dieci (djeczi) - dziesięć
cento (czento) - sto
mille - tysiąc
milione - milion

Samogłoski i większość spółgłosek w języku włoskim wymawia się podobnie jak w języku polskim. Wyjątek stanowią:

c przed a, o, u oraz spółgłoskami brzmi jak k :
coro (koro) - chór,
amico (arniko) - przyjaciel,
che (ke) - co,
chiesa (kjeza) - kościół;

przed e, i brzmi jak cz:
a rive-derci (a riwederczi) - do widzenia,
dolce (dolezę) - słodki,
bacio (baczio) - pocałunek

cc wymawia się jak czcz :
uccello (uczcze-llo) - ptak.

ch brzmi jak k :
macchina (makina) - maszyna,

g przed e, i brzmi jak dż :
Germania (Dżer-mania) - Niemcy,
Giorgio Maggiore (Dżordżio Madżdżiore) - Jerzy Wielki,
oggi (odżdżi) - dziś.
Giudecca (Dżudekka) - nazwa wyspy,
loggia (lodżdżia) - loggia,

gl przed i wymawia się jak Ij:
figlio (filjo) - syn,
famiglia (familja) - rodzina,

gn wymawia się jak ńj:
signore (sińjore) - pan,
pugna (puńja) - pięść,

h nie wymawia się: io
ho (io o) - ja mam,
tu hai (tu aj) - ty masz,

s na ogół wymawia się jak polskie s, czasem w środku wyrazu brzmi jak z:
casa (kaza) - dom,
rosa (roza) - róża,
cosa (koza) - rzecz,

sci brzmi jak szi:
uscita (uszita) - wyjście,
scena (szena) - scena,
scienza (szienca) - wiedza,

sch brzmi jak sk :
schiavo (skjawo) - niewolnik,
Schiavonia (Skjawonia) - Słowenia,

z na początku słowa brzmi jak dz:
zecca (dzekka) - mennica,
Zanipolo (Dzanipolo) Zobenigo (Dzobenigo),
zero (dzero) - zero;

w środku słowa brzmi jak c :
gra-zie (gracje) - dziękuję,
stazione (stacjo-ne) - stacja,
pozzo (pocco) - studnia.









+ dodaj wypowiedź
© 2010-2017
sql: 3 time: 0.026694059371948 sec